…laat mij niet over aan mijzelf’

Lied van weg en omweg, Huub Oosterhuis

Huub Oosterhuis heeft, wat mij betreft, een aantal zeer krachtige liedteksten geschreven. Het ‘Lied van weg en omweg’ is er één van. Ik kan mij daar erg aan optrekken – zowel door de tekst als door de muziek. De afwisseling van mannen- en vrouwen stemmen is betekenisvol, in lijn met de tekst.

Je kunt het lied hier beluisteren.

Eerste strofe:
getrokken uit de schoot – gewild door God; ‘mens’ genoemd en geëigend – geen ding, geen attribuut, geen werknemer, geen pion, geen instrument, maar ‘mens’ en geëigend (mooi woord) door God; mijn ogen wende aan het licht – klaarblijkelijk nodig: goedheid kunnen ontvangen en verdragen.

geëigend – mooi woord

Tweede strofe:
staan, gaan en aankomen, tevens een bemoediging voor mijn ‘laatste gang’ – sterven.

Derde strofe:
de onvermijdelijke perioden van ontmoediging, ontluistering en teleurstelling die ik tegenkom in mijn leven – nooit ben ik alleen, nooit zonder reisgenoot.

‘nooit ben ik alleen – nooit zonder reisgenoot’.

Vierde strofe:
deze is mij duister, ik ken de donkere kant van God niet, ik ken wél perioden van het gevoel hebben te dwalen, een dwaallicht te volgen – ook dán kan niets mij scheiden van de liefde van God, zegt Paulus.

Vijfde strofe:
ja, veel in mijn leven vraagt dat ik ongezien vertrouw – dat is het geloof waaruit ik dagelijks leef – tenminste: dat is de dagelijkse uitdaging. Zalig zijn zij die niet gezien hebben en toch geloven. Daar hoort wél het gebed bij: Laat mij niet over aan mijzelf – ook al heeft Hij mij geëigend.

Laat mij niet over aan mijzelf.