GoudAder organiseert lezingen in Gouda. Het woord ‘goud’ geeft aan dat we iets willen opdiepen dat kostbaar kan zijn. Het woord ‘Ader’ verwijst naar levensader; het gaat om iets essentieels, om levenskracht. GoudAder organiseert dus lezingen die de diepte ingaan.
We laten ons dit jaar inspireren door de spiritualiteit zoals we die in kloosters vinden. Hoe kunnen we die spiritualiteit ook vertalen naar ons eigen leven?
Misschien juist wel nu we door Corona het gevoel hebben gekregen in een ‘onvrijwillig’ klooster te zijn beland. Kloosters zijn plekken waar mensen de stilte zoeken en op adem komen. Plaatsen waar eenvoud, stilte en gastvrijheid geleefd wordt. Plaatsen die uitnodigen om te luisteren, om te vertragen en bewust om te gaan met je tijd. Het zijn oefenscholen voor het geloof, omdat de mensvisie is dat we kunnen blijven groeien. Hoe vinden we dus het klooster in ons eigen leven? Wat kunnen we van hen leren?
Op donderdag 1 oktober om 20.00 uur is op het YouTube kanaal van de Protestantse Kerk de eerste aflevering van een vijfdelige serie over meditatief leven te zien. Iedere aflevering bestaat uit een interview en een meditatieve oefening.
Deze serie is een initiatief van Vacare, platform voor meditatief leven in en vanuit de Protestantse Kerk.
1 oktober: Egbert van der Stouw, specialist monastiek kerk-zijn, wordt geïnterviewd over ‘meditatief leven’. Ds. Alberte van Ess leidt een meditatieoefening over ‘vrij zijn’.
8 oktober: Interview met ds. Niels Gillebaard, blogger en vlogger voor MijnKerk, over het thema ´Hoe breng je met dankbaarheid meer rijkdom in je leven?´. Rob Boersma leidt een bewegingsmeditatie met het Onze Vader.
15 oktober: Interview met Ricky Rieter, pelgrim, retraite begeleidster en actief in de Franciscaanse beweging, over het thema ´meditatief leven als duurzame weg´. Rieter is schrijfster van het boek ´Pelgrimeren; lopend stilstaan´. Ds. Niels Gillebaard leidt een meditatieoefening over drie vormen van meditatie in de natuur.
22 oktober: Interview met Eddy de Pender, coach, mediator en betrokken bij het Netwerk Vredestichters, over het thema ´Vrede stichten, hoe doe je dat?. Ds. Henri ten Brinke leidt een meditatie op basis van bijbelteksten over dit thema.
29 oktober: Interview met Seintje Bos, pastor en geestelijk begeleider, aangesloten bij het Netwerk Geestelijke Begeleiding, over het thema ´de weg van de stilte´. Saskia Leene, pastor van Nijkleaster, leidt een meditatie rond dit thema.
Na iedere uitzending is het mogelijk om via de Facebookgroep Monastiek en Meditatie te reageren en met elkaar over de film in gesprek te gaan.
Vandaag, 25 september 2020, verscheen een lezenswaardig artikel in dagblad Trouw over (een vorm van) Christelijke Meditatie. Het betreft hier de ‘stiltemeditatie-met-een-gebedswoord’. Andere vormen zijn Lectio Divina, beeldmeditatie, Ignatiaanse meditatie.
Voor het eerst in deze ‘Corona-tijd’ naar een kerkdienst geweest – in dit geval een avondgebed in de Sint Jan in Gouda. Grote monumentale gotische kerk met de beroemde Goudse Glazen. Als ik daar zit heb ik heel wat te kijken. Vandaag maakt de pilaren galerij indruk op me: gedrágen worden – tegen een stootje kunnen – ademruimte creërend – ook al is het een beetje benauwd in de kerk. Deze ruimte – een beeld van het ‘koninkrijk van God’?
Twee voorgangers, een lector en een musicus. Vijftien kerkgangers – netjes op ruim 1,5 m – de vesper wordt opgenomen en wordt later bekeken door zo’n tachtig online-gasten.
Het avondgebed volgt de klassiekeopbouw van de Vespers. Dat is goed te merken: geen gelikte presentatie, maar een sobere liturgische gang waaraan je kunt deelnemen of die je aan je voorbij kan laten gaan – je kunt er je aandacht aan schenken, maar deze wordt niet opgeëist. De liturgie is er zoals de pilaren er zijn: ze draagt het avondgebed omhoog, of ik dat nu in de gaten heb of niet…..
We komen in stilte binnen. Het licht van Christus is zichtbaar aanwezig in de brandende Paaskaars.
Er klinkt ‘Musica pro Deo’ (muziek als offer aan God), gevolgd door een Openingsvers.
Het hart van de Vespers is het gezongen Psalmgebed. We reciteren de onberijmde tekst op één of meerder ‘Psalmtonen’/’Abdijtonen’, afgewisseld met een ‘Antifoon’. Veelal klinkt de Psalm van de zondag voorafgaand aan de Vespers.
De Schriftlezing is genomen uit het Rooster bij het dagelijks gebed uit het Dienstboek, een proeve (1998).
Na geruime stilte klinkt opnieuw ‘Musica pro Deo’ en vervolgens het Magnificat, de Lofzang van Maria.
We bidden een avondgebed, doen voorbede en besluiten met het Onze Vader.
Na het zingen van een avondlied wordt de gebedsdienst besloten met een zegenbede, waarna we in stilte de kerk verlaten.
De Schriftlezing is dit keer, naast mijn verstillende aanwezigheid in deze kerk, een hoogtepunt. Ik lees (een deel van) de tekst hier aan je voor.
In de (veel te korte – wat mij betreft een jammerlijk tekort in protestantse vieringen) stilte, die op de schriftlezing volgt, mijmer ik over die somberheid en teneergeslagenheid van de vrome, punctuele man in het verhaal. Somberheid en teneergeslagenheid die in dit verhaal een vrucht lijkt van – ja van wát? Nee, ik denk niet dat Jezus een nieuw maatschappelijk, economisch model aanprijst, maar wél mij een spiegel voor houdt: wat houdt míj af van ‘het koninkrijk van God’? Waaraan ben ik te sterk gehecht? Mijn ambities? Mijn uitgestippeld leven? Wat kan ik niet loslaten? Het antwoord wéten is één ding, het ernaar handelen is nog heel wat anders. Mijn dagelijkse Stiltemeditaties lossen dit niet voor mij op, maar ze helpen me wel.