Doe deze woorden niet vergeefs ontwaken,
zij kunnen zich hun naaktheid niet vergeven;
en laat uw blik hun innigste niet raken
tenzij gij door de liefde zijt gedreven.

Lees dit dan als een langverwachte brief,
en wees gerust, en vrees niet de gedachte
dat u door deze woorden werd gekust:
ik heb je zo lief.

Bron: Voor wie dit leest, Leo Vroman.

 La liseuse (Nederlands: Lezend meisje) is een schilderij van de Franse kunstschilder Jean-Honoré Fragonard, geschilderd tussen 1770 en 1773. Hij portretteert, en profil, een gefantaseerde (?) jongedame met een leesboek.

La liseuse is geschilderd in een voor die tijd opvallende lichtheid, bijna alsof het een schets betreft, losjes uitgewerkt, ogenschijnlijk in een grote snelheid. Fragonard kiest zijn kleuren met grote gevoeligheid en laat safraangeel, lila en magenta vanuit het midden stralen vanaf het doek. Met zijn vluchtige penseelstreek creëert hij een gebogen compositielijn, die het doet voorkomen alsof de jurk en het kussen de kleine gestalte van het meisje als het ware omringen. Klaarblijkelijk zit ze voor een raam, gezien het van links invallende licht en een kleine schaduwwerking achter haar rug.

Aandachtig, bevangen door de inhoud van haar lectuur.

Het modieus geklede meisje, ongetwijfeld uit hogere kringen, oogt ontspannen. Ze houdt haar boek vast zoals ze dat geleerd heeft met een theekopje: met vier vingers en de pink lichtjes zijwaarts gestrekt. Lezen is hier een lichte, bijna zwevende bezigheid. De schilder slaagt erin om in het leesmoment twee blikken te vangen: de ene aandachtig gericht op de regels in het boek, de andere dromerig, bijna zwevend, bevangen door de inhoud van haar lectuur.